Malkontenctwo - kobieta malkontentka, mężczyzna malkotent

MalkontenctwoMalkontent narzeka: to jego naczelna cecha i wyróżnik w społeczeństwie. Kojarzy się nam z osoba wiecznie niezadowoloną, marudną, histeryzującą, ukazującą tylko negatywny obraz sytuacji. Skąd biorą się malkontenci i jak się zachowywać w ich towarzystwie?

Kim jest malkontent?

Malkontent to pesymista, który wszystko widzi w ciemnych barwach, nigdy nie dostrzega pozytywnych stron sytuacji, marudzi i narzeka, cokolwiek by go nie spotkało. Dla malkontenta w każdej sytuacji można dostrzec nie jasną ale właśnie ciemną stronę. We wszystkim, co mu się przydarza widzi negatywy, nigdy nie jest tak dobrze, że nie może narzekać na to, co mu się przydarzyło. Malkontent może mówić, że kiedyś było lepiej ale zwykle nie mówi, że może być lepiej. Przyszłość jawi mu się w czarnych barwach. Malkontent lubi narzekać ale i krytykować. Chętnie krytykuje wszystko to, co powiesz, wpędzi się w poczucie winy za jego niepowodzenia i nie będzie chciał słuchać Twoich - nawet bardzo logicznych - argumentów.

Przyczyny bycia malkontentem

Niełatwo zdiagnozować przyczyny malkontenctwa. Można przypuszczać, że podłoże takiego zachowania ma miejsce we wczesnym dzieciństwie oraz sposobu wychowania dziecka. Zwiększoną tendencję do marudzenia mogą mieć dzieci rodziców, którzy również byli malkontentami. Z drugiej strony mogą to być rozpieszczeni jedynacy lub dzieci rodziców nadopiekuńczych, którzy zabraniali im wielu rzeczy. Co ciekawe, malkontentem zostać może również najstarsze dziecko z rodzeństwa, zwłaszcza w rodzinie wielodzietnej, gdzie od lat dziecinnych przypada mu w udziale opieka nad rodzeństwem oraz wiele typowo "dorosłych" obowiązków.

Kobieta-malkontentka - marudna i kapryśna

Jak zachowują się marudzące kobiety? Malkontentki mają tendencję do narzekania na to, co aktualnie dzieje się w ich życiu. Mogą narzekać na swoją pracę (za dużo obowiązków, za mało płacą), dzieci (nie uczą się, rozrabiają, wciąż chorują), męża (nie pomaga w domu, dużo pracuje, nie interesuje się żoną, nie rozumie jej problemów), obowiązki domowe (za dużo, nikt nie pomaga) i wiele innych. Panie często narzekają również na brak pieniędzy oraz brak czasu dla siebie. Kobiety-malkontentki nie znają sposobów na poprawę nastroju zakupy są męczące, a wszystko jest drogie, fryzjer na pewno zrobi brzydką fryzurę, a wypad na fitness okaże się męczący i z pewno będą miały kolejnego dnia bolesne zakwasy.

Mężczyzna-malkontent - zazdrośnik i wieczny pesymista

A co z mężczyznami-malkontentami? Oni narzekają zwykle na to, że czegoś nie mają, zazdroszczą tego innym, np. większego domu, lepszego samochodu, droższych gadżetów. To, co mają również jest powodem do narzekania: mieszkanie na kredyt, auto, które się psuje, relacje z żoną, niewiele gotówki na przyjemności. Mężczyzna maruda jest bierny, nie chce się w nic angażować, źle reaguje na zmiany, np. propozycję wyjazdu na zagraniczne wakacje czy przeprowadzki.

Jak radzić sobie z malkontentem?

Zycie z malkontentem nie należy do najłatwiejszych. Osoba wiecznie marudząca i pesymistycznie nastawiona do życia nie jest motywująca ani w życiu prywatnym ani w pracy. Jak więc żyć a malkontentem? Poniżej kilka ciekawych porad.

Po pierwsze: przerwij monolog narzekania.
Nie pozwól malkontentowi rozwinąć litanii skarg i zażaleń na cały świat. Wejdź mu w słowo, zapytaj o coś, zmień temat. Inaczej zanudzi się swoimi wywodami, które zwykle i tak są wyssane z palca lub wyolbrzymione.

Po drugie: zaskocz go i zapytaj o chęć zmian.
Jeśli malkontent narzeka na swoja pracę albo problemy z związku zapytaj go, co ma zamiar z tym zrobić, czy np. chce zmienić pracę albo udać się z partnerem na terapię. Podsuń gotowe rozwiązania i zobacz, jak się zachowa. Zaskocz go, może zastanowi się nad swoim zachowaniem i wyciągnie z niego wnioski.

Po trzecie: nie zagłębiaj się w to, co mówi malkontent.
Malkontent będzie marudził i na to musisz się przygotować. Jeśli nie chcesz wpaść w spiralę marudzenia, nie zastanawiaj się zbytnio nad tym, co mówi, nie zagłębiaj się w jego słowa, nie nakręcaj go dodatkowo, nie daj się pochłonąć przez jego pesymizm.

Po czwarte: miej swoje zdanie, nie ulegaj mu.
Malkontent poprzez swoje narzekania może próbować zwrócić Twoją uwagę na siebie i sprawić, że ulegniesz mu w każdej sytuacji. Nie pozwól na to, miej swoje zdanie i odważnie go broń. Przygotuj argumenty do walki z malkontentem i nie daj się mu!

Po piąte: unikaj towarzystwa malkontenta.
Nie katuj się pesymistycznymi poglądami i krytykanctwem malkontenta i jeśli to tylko możliwe: unikaj jego towarzystwa i wiecznego marudzenia.

Do czego prowadzi malkontenctwo?

Wydawać by się mgło, że malkontent tylko marudzi i denerwuje innych. Nie do końca tak jest. Tendencja do narzekania może mieć wiele skutków psychologicznych. Malkontent zraża do siebie bliskich ale i znajomych. Jego marudzenie uprzykrza życie, sprawia, że malkontent kojarzy się nam z osobą zarozumiałą i wiecznie niezadowoloną, a nie lubimy otaczać się takimi ludźmi. Co ciekawe, do malkontenta lgnąc mogą inne osoby mu podobne: pesymiści, ludzie znudzeni życiem, a także chorujące na depresję. Samo malkontenctwo może ale nie musi prowadzić do depresji. Może również sprawić, że pogorszy się nam nastrój, kondycja, apetyt, spadnie nasza odporność: wszystko za sprawą kortyzolu, czyli hormonu stresu. Bycie malkontentem wyłącza nas z życia społecznego, sprawia, że pochłania nas marudzenie, stajemy się bierni, cały czas trwamy w tym samym miejscu. Rzeczywistość wydaje się nam nieprzyjemna, a nawet groźna, podczas gdy tak naprawdę sami pozbawiamy się szansy na dokonanie czegoś wielkiego.

Czy malkontenctwo się leczy?

Bycie malkontentem nie jest zaklasyfikowane jako jednostka choroba, aczkolwiek nie ma przeciwwskazań, aby wybrać się z nałogowym marudą do specjalisty. Zwykle pomocne okazują się spotkania z psychologiem. Najlepiej, gdyby był to terapeuta, pracujący w nurcie behawioralno-poznawczym. Spotkania nastawione będą na zmianę negatywnych myśli oraz wypracowanie nowych przekonań oraz zmianę zachowania u malkontenta.

Źródła: