Naturalne domowe sposoby na grypę i przeziębienie: czosnek, cebula, chrzan, imbir, miód, maliny

Domowe naturalne sposoby na grypę i przeziębienieAntybiotyki zostały odkryte całkowicie przypadkowo w laboratorium Aleksandra Fleminga, który w 1928 r., zauważył, że w pobliżu grzybów, nie można wyhodować bakterii. 10 lat później, Fleming, Howard Florey i Ernst Boris Chain wyekstrahowali antybiotyk - penicylinę, która w znaczący sposób hamowała wzrost bakterii. Za to osiągnięcie trójka odkrywców otrzymała Nagrodę Nobla.

Współcześnie wiadomo już, że antybiotyki można pobierać ze środowiska, głównie z roślin. Możliwa jest też zmiana jego struktury, dzięki czemu otrzymuje się antybiotyk półsyntetyczny. W warunkach laboratoryjnych, przez szereg procesów technologicznych, można uzyskać antybiotyk całkowicie syntetyczny.

Sposoby na grypę i przeziębienie - produkty spożywcze

Nowoczesne terapie infekcji opierają się na zażywaniu środków o różnorakich mechanizmach działania. Okazuje się jednak, że nowoczesne metody nie zawsze przynoszą zamierzany pozytywny efekt. Drobnoustroje chorobotwórcze, zgodnie z zasadą ewolucji - "przetrwają tylko najsilniejsi" i zgodnie z "hipotezą Czerwonej Królowej" (aby przetrwać należy się dopasować do otoczenia), wykształcają co raz lepsze mechanizmy oporności. Potrafią już wypompowywać z wnętrza komórek, zaaplikowany antybiotyk, albo otoczyć się czymś na kształt "skorupki", co uniemożliwia zadziałanie na ich powierzchni środków leczniczych. Człowiek, znudzony już aptecznymi kapsułkami i dziwnymi terapiami, pragnie bronić się przed zakażeniami w sposób naturalny. Okazuje się, że fitozwiązki pochodzące z roślin, których dobroczynne działanie wykorzystywały nasze babki, wracają do łask społeczeństwa. Przy ich pomocy możliwe staje się pozbycie patogenów z organizmu, z którymi nie radzą sobie środki wytworzone syntetycznie. Stąd, po raz kolejny stały się przedmiotem intensywnych badań naukowych. Oczywiście, związki roślinne nie zastąpią pracy lekarza, ale na pewno wzmocnią odporność, zachęcą komórki układu immunologicznego do wydajnej pracy, odtrują, zniwelują niektóre dokuczliwe dolegliwości, pomogą zatrzymać rozwój najgorszych chorób z jakimi zmaga się ludzkość.

Czosnek

Czosnek zawiera multum dobroczynnych związków, które działają na stymulację układu odpornościowego. Czosnek składa się w 68% z wody, natomiast pozostałą część stanowią węglowodany, wolne aminokwasy (cysteina, arginina, metionina), organiczne związki siarki, w tym sulfonotlenki. Pod wpływem uszkodzenia delikatnej skórki, otaczającej ząbki, związek chemiczny - allina, modyfikowany jest do allicyny. Jej cechą specyficzną jest wyraźny, bardzo ostry zapach i piekący smak. Allicyna wykazuje właściwości antyzapalne, antyzakrzepowe, antybakteryjne, antygrzybicze i antynowotworowe. Z uwagi na ogromną zawartość antyoksydantów, czosnek jest surowcem działającym antykancerogennie (zapobiega rakowaceniu) i antyangiogennie (zapobiega tworzeniu nowotworowych naczyń krwionośnych). Bierze udział w procesach decydujących o przeżyciu lub śmierci komórki. Wzmaga działanie enzymów kontrolnych w trakcie podziałów mitotycznych, a więc zapobiega powstawaniu zmutowanych komórek. Występująca w czosnku, kwercetyna, w niskich stężeniach wspomaga podziały komórkowe, a więc umożliwia regenerację uszkodzonych tkanek, natomiast w wysokich - działa proapoptycznie, inicjuje śmierć komórki, w tkankach nowotworowo zmienionych lub zainfekowanych. Co więcej, kwercetyna działa wybiórczo - inteligentnie wybiera komórki zmienione, natomiast prawidłowych nie atakuje. Ma to ścisły związek z obecnymi w komórkach zmienionych, ogromnymi ilościami enzymów wzrostu i rozwoju oraz z wysoką zawartością proapoptycznych białek. Ta różnica, jest swego rodzaju indykatorem, umożliwiającym odróżnienie komórki prawidłowej, od zmutowanej.

Czosnek

Czosnek to dobre źródło oligosacharydów, które wspomagają funkcjonowanie dobroczynnych bakterii jelitowych - probiotyków. Ich zadaniem jest stymulacja wzrostu populacji mikroflory. Dzięki nim możliwa jest produkcja kwasów tłuszczowych w jelicie grubym. Te z kolei, są bardzo dobrym źródłem energii dla komórek budujących nabłonek jelit. Zmieniają też pH treści jelitowej na kwaśną, dzięki czemu, bakterie patogenne nie mają szans się namnażać. Badania naukowe wykazały, że na działanie związków zawartych w czosnku wrażliwe są bakterie gram-ujemne: Streptococcus i Listeria oraz gram-ujemne pałeczki Salmonella, Escherichia, Shigella. Ponadto, wykazują aktywność wobec H. pylori. Spośród grzybów wysoką podatnością na działanie czosnku cechują się drożdżopodobne, zwłaszcza Candida albicans.

Dużą aktywność bakteriostatyczną wykazują ajoeny czosnkowe - produkty uboczne, powstające w trakcie przekształcania alliny pod wpływem allinazy do allicyny. Ajoeny działają silnie biobójczo. Czosnek zawiera dużo witamin A, E, C oraz selenu i żelaza. Wspomaga produkcję śluzu w oskrzelach, a więc oczyszcza drogi oddechowe. Czosnek wykazuje właściwości antyseptyczne. Silnie odkaża przewód pokarmowy, płuca, oskrzela, oskrzeliki.

Cebula

W 1857 r Louis Pasteur zaobserwował zahamowanie wzrostu drożdży piwnych Sacharomyces cerevisae przez sok z cebuli. Nieco później okazało się, że powstrzymuje on także namnażanie bakterii - Bacillus subtilis, Bacillus aureus, Serratia marcescens oraz rozwój bardzo atypowego prątka gruźliczego - Mycobacterium smagmatis. Cebula skutecznie powstrzymuje podziały drożdży Saccharomyces cerevisae oraz drożdżaków Candida albicans.

Drożdżaki (Candida) bytują w układzie pokarmowym człowieka w warunkach normalnych. W sytuacji spadku odporności ustroju, te "wyczuwają" możlwości do szybkiego namnażania się i rozwoju, a więc z organizmów komensalnych, zamieniają się w pasożyty. Związki chemiczne zawarte w cebuli, doskonale sobie z nimi radzą i ograniczają ich możliwości podziałowe.

Cebule

Cebula wzmaga wydzielanie śluzu w górnych drogach oddechowych i ułatwia ich oczyszczanie. Dzięki obecności siarkowych związków (fitoncydyny), cebula działa bakteriostatycznie względem bakterii gram-dodatnich: Staphylococcus aureus, Bacillus cereus oraz bakterii gram-ujemnych: Salmonella, Vibrio cholerae. Związki zawarte w cebuli nie wywołują mechanizmów oporności. Kwercetyna obecna w cebuli, hamuje wirusową endocytozę (przenikanie białek wirusowych do komórek człowieka). Flawonoidy, wpływają natomiast, na działanie enzymów, związanych z produkcją mediatorów stanu zapalnego.

Nadmierna odpowiedź ze strony układu odpornościowego może być przyczyną chronicznego stanu zapalnego, sepsy bądź śmierci. Polifenole obecne w cebuli, skutecznie hamują ekspresję niektórych genów. Polifenole mają zdolność interferowania z komórkowymi szlakami sygnalizacyjnymi. Stąd wynika ich umiejętność, modulowania działania enzymów i cytokin zaangażowanych w reakcję zapalną. Poprzez zmiany w aktywności wytwarzania mediatorów stanu zapalnego (związki aktywujące jego powstawanie): TNF-alfa czy interleukin oraz chemotaktycznego białka monocytów inicjowane są zmiany w aktywności fagocytarnej (żernej), cytotoksycznej (do bezpośredniego zabijania patogenów) oraz w zdolności komórek układu odpornościowego do adhezji (przylegania do komórek śródbłonka) oraz diapedezy (proces przechodzenia białych ciałek krwi przez śródbłonek naczyń krwionośnych do płynu surowiczego, a stąd do tkanek, w których ma miejsce infekcja).

Dzięki specyficznemu rozmieszczeniu grup funkcyjnych, ilości wiązań podwójnych oraz konformacji związków, roślinne polifenole mają skuteczność antybakteryjną. Aktywne grupy funkcyjne zwiększają szanse na delokalizację elektronów, biorą udział w wymianie protonów oraz zaburzają gradient w poprzek błony cytoplazmatycznej bakterii. Powoduje to ostatecznie, zahamowanie przepływu protonów i wyczerpanie puli zgromadzonego ATP (energii). Bakterie więc, umierają.

Działanie antybakteryjne cebulowych polifenoli polega również, na jej własnościach prooksydacyjnych. Dzięki obecności fitozwiązków, w obecności tlenu i metali przejściowych, powstają rodniki fenoksylowe, które działają cytotoksycznie na drobnoustroje chorobotwórcze. Rodnik fenoksylowy przyłącza się do lipidów błony komórkowej bakterii oraz do DNA. Dochodzi wówczas, do nieodwracalnych zmian w DNA. Polifenole roślinne posiadają jedną niebagatelną, szczególną cechę - potrafią wpłynąć na wstrzymanie działania pomp efluksowych drobnoustrjów. Pompy efluksowe są mechanizmami oporności. Ich zadaniem jest aktywne wypompowywanie antybiotyków z wewnątrz komórek.

Cebulowe polifenole posiadają umiejętność inicjowania apoptozy - śmierci komórkowej w komórkach raka. Tak samo, jak zabijają zmienione komórki ciała, potrafią też aktywować apoptozę w komórkach bakteryjnych.

Chrzan pospolity

Badania naukowe wykazały, że organiczny wyciąg z chrzanu działa antybakteryjnie względem bakterii gram-dodatnich: Staphylococcus aureus, Enterococcus faecalis, Bacillus subtilis, Bacilus anthracis, Corynebacterium diptheriae oraz względem bakterii gram-ujemnych: Escherichia coli, Proteus vulgaris, Klebsiella pneumonidae. Głównym związkiem działającym przeciwbakteryjnie, zawartym w chrzanie jest izotiocyjanian allilu. Wynika to, podobnie jak w przypadku cebuli, z aktywności grup funkcyjnych, które skutecznie zaburzają gradient błony bakteryjnej. Izotiocyjany powodują również aktywację enzymów o działaniu antyoksydacyjnym. Ponieważ, te związki hamują nadmierną aktywację limfocytów T, znacznie łagodzą objawy chorób o podłożu autoimmunologicznym, np. RZS (Reumatoidalne Zapalenie Stawów).

Nitryl sulfosforanu i izotiocyjanianfenyloetylu skutecznie blokują jądrowy czynnik transkrypcyjny, który odpowiada za aktywację stanu zapalnego. Ograniczenie jego działania jest nierozerwalnie połącznone z ograniczonym wytwarzaniem mediatorów prozapalnych. Taka działalność znacznie pomniejsza ryzyko wystąpienia i rozwoju raka brodawczaka szyjki macicy, spowodowanego wirusem HPV.

Nitryl sulforanu wykazuje działanie bakteriostatyczne względem Helicobacter pylori. Wyniki badań wskazują też, że korzystnie wpływają na choroby związane z zaburzoną pracą mitochondriów (mitochondriopatie), co szczególnie ma miejsce w stosowaniu zbyt restrykcyjnych diet wysokotłuszczowych lub w zaburzeniach odżywiania.

Związki zawarte w chrzanie działają neuroprotekcyjnie, co ma szczególne znaczenie dla osób chorujących na autoimmunologiczne schorzenia neurologiczne, np. na stwardnienie rozsiane (SM).

Imbir

Imbir niegdyś był wykorzystywany był w leczeniu RZS, zaparć, zapalenia gardła, gorączki, wymiotów, niestrawności, chorób zakaźnych i robaczyc. Za właściwości odpornościowe odpowiadają monoterpenoidy (geraniol, cytral, kamfen, cyneol, terpineol) oraz seskwiterpenoidy (zingiberen, kurkumen, b-bisabolen). Gingerole i powstające w trakcie suszenia kłączy shoagole, nadają imbirowi właściwości immunomodulacyjnych, antynowotworowych, przeciwzapalnych, antybakteryjnych.

Imbir

W latach 80-tych XX wieku, wykazano, że gingerole wstrzymują aktywność białek prozapalnych. Ich działanie jest podobne do Niesteroidowych Leków Przeciwzapalnych (NLPZ). Imbir moduluje szlaki, które normalnie są aktywowane w chronicznych stanach zapalnych. Gingerole są bardzo dobrymi inhibitorami (powstrzymują działanie) prozapalnego enzymu COX-1 (cyklooksygenaza), lepszymi niż aspiryna.

Shoagole obecne w imbirze są silnymi inhibitorami COX-1 w szczurzym modelu białaczki oraz COX-2 w komórkach nabłoniaka górnych dróg oddechowych.

Imbirowe związki chemiczne hamują wytwarzanie prozapalnego białka - interleukiny-2 (IL-2), jednocześnie powodują zwiększenie wrażliwości na IL-2 komórek NK (Natural Killers). Oznacza to, że stan zapalny, poawiający się w efekcie infekcji jest znacznie ograniczony, przy jednoczesnej bardzo silnej aktywności komórek biobójczych - NK. Innymi słowy, komórki odpornościowe silnie zabijają naszych wrogów, podczas gdy, przykre objawy przeziębienia są ograniczone do minimum. Gingerol zatrzymuje działanie prozapalnych cytokin - Interleukina-1 (IL1) produkowanych przez makrofagi, natomiast w żaden sposób nie wpływa na jakość procesu prezentacji antygenu.

Miód

Miód w formie nieprzetworzonej, niepodgrzewanej posiada silne właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwnowotworowe. Działa przede wszystkim na gram-ujemne bakterie: Escherichia coli, Salmonella typhi, Vibrio cholerae oraz gram-dodatnie: Staphylococcus aureus, Bacillus mycoides, Mycobacterium tuberculosis. Związki chemiczne pochodzące z miodu ograniczają wytwarzanie interleukiny-8 (IL-8) produkowanej przez neutrofile, komórki nabłonka, śródbłonka, fibroblasty i niektóre nowotwory. Szczególne właściwości immunomodulacyjne przypisuje się białku royal-yelly-1 oraz kwasowi elagowemu. Białko royal yelly skutecznie ochrania komórki przed działaniem wolnych rodników, poprzez wzmożenie wydzielania enzymów ochronnych. Z uwagi na ogromną zawartość wolnych aminokwasów i właściwości odżywcze, białko royal yelly-1 często nazywa się "królewską galaretką". Kwas elagowy zawarty jest także w malinach. Uczestnicząc w procesach hamowania produkcji niektórych interleukin, np.: IL-8, wstrzymuje proces powstawania procesu zapalnego. Uważa się, że kwas elagowy uczestniczy także, w procesach powstawania komórek immunologicznych. Ponadto, zapobiega rozwojom niektórych nowotworów oraz hamuje procesy przerzutowania. Mechanizm jego działania nie jest jeszcze do końca jasny.

Miód

Miód poprawia działanie układu hematologicznego. Witaminy z grupy B są warunkiem koniecznym do prawidłowego przebiegu procesu hematopoezy.

Maliny

Maliny zawierają cały szereg witamin z grupy B oraz witaminę C i E. Są idealnym źródłem polifenoli i cyjanidyn. Przeciwzapalne działanie malin wynika z umiejętności blokowania prozapalnych cytokin oraz przyblokowania ekspresji genu COX-1, odpowiedzialnego za wytwarzanie cyklooksygenazy, o działaniu prozapalnym. Enzym cyklooksygenaza, motywuje do ataku komórki odpornościowe, co nie zawsze przynosi właściwe rezultaty. Pamiętajmy, że właściwa walka z chorobą opiera się na silnym działaniu komórek immunologicznym, przy niskich objawach stanu zapalnego. Zapalenie wynika z reakcji organizmu na pojawienie się mediatorów prozapalnych. Właściwie, wszystkie cyjanidyny zawarte w malinach wykazują działanie przeciwzapalne, ponieważ inhibują (zatrzymują) enzymy stanu zapalnego. W przeziębieniu, napar z owoców malin wykazuje działanie napotne, przeciwgorączkowe, wzmacniające.

Maliny

Kwas elagowy, w dużych ilościach obecny w malinach wykazuje działanie przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwnowotworowe. Łącząc się z DNA, zapobiega jego degradacji przez wolne rodniki. Poza tym, wzmacnia działanie komórek odpornościowych.

Syrop domowej roboty przeciwko przeziębieniom

Aby uniknąć przeziębienia zaleca się przyjmować 3 razy dziennie po 1 łyżce mikstury sporządzonej z 2 ząbków startego czosnku, 2 łyżeczek startego imbiru, 3 łyżek miodu i 3 łyżek soku z cytryny. Miksturę należy odłożyć na 24 h i lekko przykryć ściereczką. Następnego dnia, antybiotyk nadaje się do spożycia.